Przejdź do zawartości

Nergal (bóstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Nergal
bóg wojny, zarazy, śmierci i chorób
Ilustracja
Starożytna płaskorzeźba przedstawiająca wyobrażenie Nergala z Hatry w Iraku
Występowanie

mitologia sumeryjska

Teren kultu

starożytna Mezopotamia

Szczególne miejsce kultu

E-kur w Nippur

Rodzina
Ojciec

Enlil

Matka

Ninlil

Żona

Ereszkigal

Dzieci

Ninazu,
Nungal,
Ninszubur

Nergalsumeryjski bóg, syn Enlila i bogini Ninlil. Władca świata podziemnego[1] po małżeństwie z Ereszkigal[2][3]. Pierwotnie bóg zamieszkujący niebiosa, dla Babilończyków bóg światła[4], główne miejsce kultu – Kuta[5]. Jak głosi legenda stoczył z Teszubem walkę o władzę nad niebiańskim królestwem. Po klęsce zszedł do świata podziemnego. Sumerowie uważali go za boga zarazy i jako takiego włączali go do grupy bogów odpowiedzialnych za zsyłanie chorób i epidemii. Dlatego też sumeryjski kapłan-lekarz odprawiał serię modlitw oraz składał bóstwu ofiary, by tym sposobem odegnać chorobę i przebłagać duchy do opuszczenia ciała człowieka.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Nergal, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-09-30].
  2. M. Eliade, Historia wierzeń i idei religijnych, t. 1, IW PAX, Warszawa 1988, s. 49.
  3. Ł. Grzendzicki, Koncepcje śmierci w religii wybranych starożytnych cywilizacji, „Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie“, 17, 2011, s. 64.
  4. Ł. Laskowski, Symbolika światła w literaturze dydaktycznej Starego Testamentu, „Verbum Vitae“, 29, 2016, s. 72.
  5. M. Münnich, Reszef i Nergal w Ebla, „Scripta Biblica et Orientalia“, 2, 2010, s. 29.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • M. Eliade, Historia wierzeń i idei religijnych, t. 1, IW PAX, Warszawa 1988, s. 49. ISBN 83-211-0918-7
  • Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, Warszawa: Świat Książki, 2000, s. 592, ISBN 83-7227-582-3, OCLC 749260706.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
  • Yaǧmur Heffron: Nergal (god). [w:] Ancient Mesopotamian Gods and Goddesses [on-line]. Oracc and the UK Higher Education Academy, 2016. [dostęp 2016-11-09]. (ang.).